Czas Honoru
 

Bohaterowie

I seria

Walka dopiero się zaczyna (fot. Robert Pałka)
Walka dopiero się zaczyna (fot. Robert Pałka)

O serii - I seria

Wiosną 1941 grupa przeszkolonych w Anglii polskich żołnierzy zostaje zrzucona na teren okupowanej Polski.

Oddział składa się z pięciu ludzi:

Czesława Konarskiego (55 lat, zawodowy major Wojska Polskiego - po klęsce wrześniowej, wraz z synami, przedostał się do Francji, a stamtąd do Anglii), jego synów Władka (26 lat, sportowiec, zawodowy porucznik Wojska Polskiego) i Michała (24 lata, wojna przerwała jego studia medyczne) oraz Bronka Woyciechowskiego (28 lat, przed wojną jedyny dziedzic fortuny warszawskiego fabrykanta) i Janka Markiewicza (20 lat, przed wojną absolwent architektury, urodzony w rodzinie rzemieślniczej na warszawskiej Pradze).

Po zrzucie Władek w przypadkowej łapance trafia w ręce Gestapo. Pozostali włączają się w działania Polski Podziemnej. Czesław i Michał zajmują się zadaniami wywiadowczymi, Janek produkcją nielegalnych dokumentów, Bronek zostaje szefem oddziału wykonującego egzekucje na zdrajcach.

W kraju mają rodziny, narzeczone, przyjaciół. Surowy regulamin zabrania im się z nimi spotkać - ale życie często weryfikuje najrozsądniejsze nawet rozkazy i ich drogi zaczynają się krzyżować.

Żona Czesława, Maria, jest lekarką. Będzie pomocna w przygotowaniu akcji odbicia aresztowanego syna.

Wanda, piękna narzeczona Bronka, aktorka, zostaje wciągnięta w niebezpieczną grę wywiadu przez swojego byłego męża Karola – zdrajcę i prowokatora. Janek czyni starania, aby uwolnić swoją dziewczynę Lenę z getta i pomóc jej rodzinie.

Dywersanci często ocierają się o śmierć, ale żyją w Warszawie, której mieszkańcy nie tracą nadziei i humoru.

Serial opowiada o wojnie i miłości, o bohaterstwie dnia codziennego i skomplikowanych polskich losach.

Kulisy realizacji serialu

Zdjęcia do serialu rozpoczęły się 8 kwietnia 2008, a zakończyły 23 lipca 2008. Serial realizowano głownie na terenie Warszawy- w okolicach Nowego Miasta, na Krakowskim Przedmieściu, na ulicach - Środkowej, Śniegockiej, Oboźnej oraz w Arciechowie, Modlinie, Stawiskach i Kampinosie.

W okresie przygotowawczym dokumentacje scenograficzne odbywały się w Krakowie, Łodzi, Legnicy i Piotrkowie Trybunalskim w poszukiwaniu ulic i plenerów, mogących udawać wojenną Warszawę. Udało się jednak znaleźć takie miejsca we współczesnej Warszawie, głównie na Pradze, które mogły stać się planem filmowym dla rekonstrukcji miejsc akcji z 1941 roku. Leśne plenery Arciechowa zagrały miejsce lądowania dywersantów, okolice serialowego Babiczyna i miejsce oczekiwania Niemców. Sceny we wsi Babiczyn – poszukiwanie Walendziaka, sceny przed chatą Mielczarka i w gronie partyzantów, zostały zrealizowane w kampinoskim skansenie.

Zabytkowe wnętrze domu Jarosława Iwaszkiewicza w Stawiskach to w serialu mieszkanie Rogalskiego, w którym dywersanci spotykają się po powrocie do Warszawy oraz jadalnia i obejście dworku Dobrzańskich, w którym zatrzymują się Czesław i Michał.

Zgodnie z prawdą historyczną, siedzibę Abwehry z zewnątrz zagrał Budynek Dyrekcji PKP, znajdujący się na ul. Targowej, a jako więzienie na Szucha nakręcono budynek Ministerstwa Edukacji Narodowej na Al. Szucha.

Sceny w Halifaxie i w hangarze zostały zrealizowane na lotnisku w Modlinie. Okolice modlińskiej „Wieży Tatarskiej” zagrały Anglię i miejsce obozu szkoleniowego dywersantów.

Restauracja „U Aktorów” w Al. Ujazdowskich została zamieniona w restaurację, w której spotyka się Karol z Wandą i Woźniakiem. Restauracja „Pod Gigantami” zagrała z kolei restaurację Nur Fur Deutsche. Gabinety Niemców urządzono w siedzibie ZASP-u.

Dawny Szpital Weterynarii przy ul. Grochowskiej zagrał miejsce pracy doktor Marii Konarskiej oraz sióstr Róży i Józefy oraz tanią jadłodajnię, w której stołowali się dywersanci.

Zdjęcia realizowano także w kościołach. Miejsce potajemnych spotkań Czesława i Marii zagrał Kościół Św. Wojciecha przy ul. Wolskiej. Z zewnątrz to katedra z ul. Floriańskiej. Wanda i Woźniak składają przysięgę konspiracyjną w Kościele Antoniego Padewskiego przy ul. Senatorskiej, którego zewnętrze zagrał Kościół Wizytek na Krakowskim Przedmieściu.

Wojenne parki to Park Skaryszewski i Saski.

Na hali zdjęciowej wybudowano i urządzono mieszkania Wandy, Leny i Buczkowskich, zakłady krawiecki i fotograficzny, zaplecze u zegarmistrza oraz wnętrza aresztu na Szucha i więzienia na Pawiaku- korytarze, pokoje przesłuchań i cele.

W serialu wykorzystywane są efekty komputerowe, przy użyciu których powstają spalone dachy warszawskich kamienic, ujęcia lecącego samolotu i skoków spadochronowych.

Serial w liczbach

Prawie 100 dni zdjęciowych - w tym ponad 20 dni akcji z udziałem kaskaderów, 80 członków ekipy filmowej oraz 40 stałych współpracowników, prawie 200 aktorów, w tym gwiazdy polskiego kina i telewizji, 2 500 statystów, w tym „żołnierze Wehrmachtu i Gestapo” z grup rekonstrukcyjnych,
120 obiektów zdjęciowych, 10 scenografii na hali zdjęciowej, 4-godzinny średni czas przygotowywania stuosobowej grupy statystów na plan zdjęciowy, co oznaczało pracę od godziny 3.00 rano dla kostiumografów, charakteryzatorów, 4 dodatkowe garderoby i 12 stanowisk charakteryzatorskich,
ponad 30 zmian organizacji ruchu, wyłączania ulic , zmian tras przejazdu dla środków komunikacji miejskiej w Warszawie, także demontaż współczesnych elementów, znaków drogowych, reklam, neonów, latarni miejskich itp.,
100 elementów maskujących współczesne skrzynki pocztowe, gazowe i elektryczne, czujniki alarmu, wywiewy wentylacyjne,
300 anten satelitarnych zdemontowano na ulicach, grających warszawskie getto,
380 rekwizytów historycznych, w tym plakaty teatralne, obwieszczenia okupacyjne, ausweisy, kenkarty, wyposażenie konspiracyjnej drukarni, spadochrony brytyjskie, saperki, mapy niemieckie, teczki, pieniądze, gazety, narzędzia tortur, przedmioty codziennego użytku itp.,
50 koni i 10 owczarków niemieckich na planie, ponad 100 historycznych pojazdów, w tym dorożki, platformy konne, ciężarówki, samochody wojskowe, motocykle, riksze, rowery,
50 litrów sztucznej krwi, 200 sztuk broni palnej i ponad 1 000 wystrzelonych pocisków,
109 uszytych na zamówienie mundurów żołnierzy SS i Wehrmachtu, oficerów Gestapo i Abwehry, żandarmów niemieckich, skoczków spadochronowych, kursantów angielskiego obozu szkoleniowego, dispatchera, granatowych policjantów, partyzantów, kolejarzy, strażników więziennych i policji żydowskiej,
około 1000 kompletów ubrań cywilnych, wypożyczonych z magazynów WFDiF w warszawie oraz ŁCF w Łodzi,
ponad 85 000 przejechanych km przez samochody produkcyjne,
282 godziny nagranego materiału,
ponad 2 000 fotosów zrobionych na planie,

„Czas honoru” seria 1

Scenariusz - Jarosław Sokół, Jerzy Matysiak
Reżyseria - Michał Kwieciński, Michał Rosa, W.Wójcik
Operator obrazu - Piotr Wojtowicz
Scenografia - Andrzej Haliński
Dekorator wnętrz - Joanna Dzwonnik
Kostiumy - Magda Biedrzycka, Małgorzata Gwiazdecka
Operator dźwięku - Małgorzata Lewandowska
Montaż – Grażyna Gradoń, L.Starzyński

W rolach głównych: Jan Englert, Jakub Wesołowski, Jan Wieczorkowski, Maciej Zakościelny, Antoni Pawlicki, Katarzyna Gniewkowska, Maja Ostaszewska, Łukasz Konopka, Ewa Wencel, Magdalena Kuta, Anna Cieślak, Agnieszka Więdłocha, Krzysztof Globisz, Anna Romantowska, Olga Sarzyńska, Arkadiusz Detmer, Michał Kowalczyk, Matylda Damięcka, Leon Charewicz, Krzysztof Stelmaszyk, Piotr Żurawski, Krzysztof Piątkowski

Producent wykonawczy Akson Studio sp.z o.o.

Produkcja Telewizja Polska S.A. 2008

Odcinki

Galeriawięcej